Het fenomeen taal

‘Maaike, jij mag in de gele groep blijven zitten, dan kan je je rekensommen gewoon afmaken in de week.’. ‘Maaike, kan jij even vertellen hoe je antwoord hoort te geven bij begrijpend lezen?.’ ‘Maaike, kom gerust voor nog een extra uitleg over de kansberekening naar mij toe.’ ‘U voldoet aan de landelijke normen van de taaltoets, zie hier u score.’. ‘Je kan het best Maaike, gewoon rustig beginnen aan je tweede kans van de rekentoets.’ ‘Ja, mooi  hoor Maaike, een 8, zie je die breuken heb je ook onder de knie!’ ‘Maaike, waarom klinkt jouw Frans zo.. Frans?’

Is het verschil al duidelijk?
Ik ben een talenmens, de knobbel kan ik niet vinden, maar hij zit er zeker. De rekenknobbel is eerder een deuk, maar dat gaat eigenlijk ook best. Toch gaat mijn voorkeur naar de taal. Ik houd ervan om verschillende talen te spreken, en dan niet op zo’n foute ik-ben-Nederlander-maar-ik-praat-echt-goed-Engels-hoor manier. Als ik praat wil ik mooi praten, wil ik gezegde overnemen en mijn lol kunnen overbrengen.

De hele vakantie heb ik zowel Nederlands, Engels als Frans gesproken. Natuurlijk niet allemaal even vloeiend, maar ik kan en doe het wel! Ik heb Anna-Maria ontmoet, een half Nederlands meisje die Nederlands wilde leren. Er is alleen een nadeel, of voordeel, wij als Nederlanders praten ook heel makkelijk Engels. Zij leerde Nederlands en ik kon veel Engels toepassen. Nice!

In Frankrijk wordt ook van je verwacht dat je Frans praat én begrijpt. Waar de Franse al gauw snel en onduidelijk praten, kan ik langzaam en door goed na te denken een zin maken. Ik kan best wat Frans begrijpen en praten, maar voel me al gauw onzeker hierover. Toch heb ik op vakantie mijn Frans weer op kunnen halen. Na een jaar van de Middelbare is dat toch best pittig. Bij de huisarts heb ik Frans kunnen praten, in het restaurant, met kleine kinderen, en op het podium. Alles klinkt mooi in het Frans, daar kom je niet onderuit. Als Fransman snap ik best dat je eigenlijk vindt dat iedereen jouw taal moet spreken, maar onhandig kan het ook zijn. Oui, Oui, Monsjeu, bonsjoer, ooievaar,

Ik doe mijn best om te kunnen praten met mensen, om de taal te begrijpen en mee te kunnen komen met de cultuur van de landen. Ik heb een blog, omdat ik lekker kan praten. Ik heb een blog om mijn schrijfstijl te ontdekken en om mijn gedachten  op “papier” te kunnen zetten. Een talenmens, dat is altijd al duidelijk geweest. Taal, ik waardeer je.

Dit bericht is geplaatst in AnnaMaaike, persoonlijk, writing met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>