Aan Maaike, de middelbare scholier, de brugpieper.

blogDSC01379

Beste brugpieper,

Dit is weer een nieuwe start. Jij mag weer je praatje gaan doen: Ik ben Maaike, ik ben dertien jaar en ik kom uit Amersfoort. Die kriebels in je buik zijn er niet voor niks, je hebt te horen gekregen in welke klas je komt en je mag nu gaan ervaren hoe het dan zal gaan zijn in die klas, hoe groot de school is en hoe onwijs zwaar je rode,Eastpak tas is met boeken. Je komt in klas B1D, je hebt via Hyves al wat contact gezocht en dat maakt het iets minder spannend. Best gek hoor, nu begin je weer opnieuw.

Lieve brugpieper, ik kan niet alles meer herrineren van het jaar, maar ik weet wel dat de jou van het hier en nu, of voor jou de toekomst, graag naar je wil schrijven. Ja, want die Maaike van de toekomst denkt nu heel vaak; dit had ik nooit verwacht. Vandaar dat ik aan je schrijf, van brugpieper tot aan examenleerling. En be prepared is spreekwoordelijk goed nu, maar dat kan je niet zijn, van alles gaat je overkomen.

 

In het eerste jaar merk je dat je al in een groepje terechtkomt, een groepje dat tot ‘het normale’ groepje behoort. Je zit een mavo/havo klas, en in dit leerjaar zitten best wat leerlingen die een grote mond hebben, puberen of gewoon andere eigenschappen hebben dan jij. Je zet jezelf als een meid neer die gedreven is, die goed blijkt te zijn in leren en die vriendelijk, rustig en niet heel opvallend met een paardenstaart de dag makkelijk doorkomt.

ik ga een paar onderwerpen in dit eerste deel kort toelichten, en die zullen vast nog vaker terugkomen tot aan het examen jaar; de liefde, je lichamelijke verandering, je mentale verandering.

Zoals ik al heb benoemd ben je eigenlijk een doodnormale leerling, zo een die nooit problemen heeft, die altijd als het meisje wordt gezien die toch het goede antwoord geeft, die nooit een rode kaart zal krijgen, en die qua stof helemaal prima mee komt. Om je heen wordt er gestrooid met rode kaarten, nablijf briefjes en leerlingen die zich perse moeten aankleden met Chasin, America Today en Tommy Hilfiger. Ja, die middelbare school van jou heeft wel iets van kak weg, maar je hoeft je er niet teveel door te laten beïnvloeden. Helaas, in jou schuilt echt een meisje die heel graag zegt wat ze wilt, af en toe best gevatte opmerkingen maakt en niet altijd wil luisteren. Hier kom je nog achter, maar het had gescheeld als je niet keer op keer zou denken: Laat maar gaan, laat anderen maar, mijn tijd komt nog wel.
Tuurlijk komt ‘jouw tijd’, maar je merkt dat je die zelf zal moeten creëren.

Oh, en dan komt nu toch een mooi stuk. Hier wil ik je aan de ene kant alles over vertellen, want hier ga je je heel fijn door voelen, maar ergens is het ook een prachtige idee dat je dit later pas meemaakt. Daar, naast je in het lokaal, daar zit HIJ. Echt, HIJ, je gaat het ervaren en hoe! Waarschijnlijk heb je hem zo vaak voorbij zien lopen, hij gaat zelfs om met jongens uit je klas (die trouwens altijd bij je mogen afkijken, zo sociaal ;)). En het gekke? Je ontmoet hem pas over zo’n 8! jaar en dan weet je het ook direct, in de komende jaren zal de liefde best nog een paar keer terugkomen, maar het rare is dat de wereld in dit geval dus zo klein is. Je gaat helemaal gek worden van geweldige kriebels, en die jongen die loopt dus ook in de pauze naar de aula met de oranje blokken, staat ook te duwen bij de kluisjes en staat waarschijnlijk ook tegen de muur aan op het schoolfeest.  Hij is het Maaike, en nu ben je nog het onzichtbare meisje, die liever praat met bekenden, die zenuwachtig heen en weer wiebelt tijdens het schoolfeest en die rustig in de les zit.. Dit verandert!

 

En wat nog meer verandert, zowel bij jou als bij alle andere brugpiepers, is dat je gaat puberen. Dit is vooral bij jou lichamelijk te zien, je groeit, je valt wat af en je gaat even naar de kapper voor een frisse losse haar look. Niks mis mee, lijkt zo. Toch verandert ook de manier hoe mensen naar je kijken. Je zal je bepaalde uitspraken blijven herinneren en eigenlijk zou ik je dat willen besparen, wellicht dat je dan ook meer narigheid zou kunnen besparen. Maar ik, de toekomstige jij, schrijft dit achteraf, dus ik weet alleen hoe het zal lopen en niet wat er ‘anders’ gebeurd zou zijn. Ja, je valt af, want je gaat opeens groeien en meer fietsen. Echter is de opmerking; ‘Wat zie je er goed uit, wat mooi’ Niet meteen een andere wijze van zeggen: ‘Minder wegen, en dus dunner? Dat is goed en knap, ga daar voor!’  En nee Maaike, je hoeft je niet druk te maken om wat je wel of niet eet, en gelukkig doe je dat ook niet veel, maar deze opmerking blijft nog wel komen, dit is het hele hele kleine begin. Volgend jaar beginnen al wat meer rare gedachtes. Maaike, jij kan en mag lekker doen wat je wilt. Maaike? Ga lekker dansen en het is niet erg dat jij en je lichaam zich niet helemaal TOP voelen bij honkbal, de piepjestest en basketbal. Weetje, Maaike. Je kan het wel, alles wat op je af gaat komen, maar later zul je pas beseffen dat je dit eigenlijk iedere keer weer tegen jezelf moet zeggen, voor een mentale verandering en een lichamelijke verandering.

 

 

Goed om te weten? Alles komt goed en alles maakt je tot de persoon van nu, en dit zul je mee gaan maken in de komende stukken.

Dit bericht is geplaatst in AnnaMaaike, lifestyle, persoonlijk. Bookmark de permalink.

1 Reactie op Aan Maaike, de middelbare scholier, de brugpieper.

  1. Sanne schreef:

    Mooi!!!! MOOI!!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>